Αληθινή γεύση είναι να ακούς τη γη! Η γη δεν είναι σαν κι εμάς που τα θέλουμε όλα τώρα. Έχει τον τρόπο της. Και άμα την πας κόντρα… σου δίνει καρπούς άνοστους, χωρίς ψυχή.
Η Άνοιξη – που ανοίγει η όρεξη της γης
Με το που μαλακώσει ο καιρός, η γη ξυπνάει σιγά-σιγά.
Βγαίνουν οι αγκινάρες, τα κουκιά, ο αρακάς, τα μαρούλια, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τα σπαράγγια… όλα τρυφερά.
Τότε δεν θέλει βαριά μαγειρέματα. Λίγο λάδι, λίγο λεμόνι… να μυρίσει το φαγητό άνοιξη.
Η άνοιξη δεν φωνάζει. Ψιθυρίζει.
Το Καλοκαίρι – που μαγειρεύει ο ήλιος
Α, εδώ είναι τα καλά…
Οι ντομάτες μυρίζουν πριν καν τις κόψεις. Οι πιπεριές γεμάτες ζουμί. Οι μελιτζάνες, τα κολοκυθάκια… όλα έτοιμα για κατσαρόλα.
Τότε κάνεις τα γεμιστά σου, το μπριάμ σου, τα λαδερά σου.
Όχι τον χειμώνα, όπως κάνουν μερικοί…
Γιατί να σου πω κάτι;
Ντομάτα χωρίς ήλιο δεν είναι ντομάτα. Αγγούρι χειμωνιάτικο… νερό είναι.
Μπορεί να τα βρίσκεις στο μανάβικο, αλλά δεν σημαίνει πως έχουν γεύση.
Και τα φρούτα…
Καρπούζια, ροδάκινα, πεπόνια, μόνο στην ώρα τους. Αλλιώς είναι σαν να τρως ανάμνηση, όχι καρπό.
Το καλοκαίρι είναι για φαγητά που μυρίζουν από την αυλή μέχρι τον δρόμο.
Το Φθινόπωρο – που γεμίζουν τα καλάθια
Σαν πέσει λίγο η ζέστη τα σταφύλια γλυκαινουν, τα ρόδια ανοίγουν…τα μήλα κοκκινίζουν, τα κάστανα πέφτουν.
Και τα μήλα, παιδί μου…
Εδώ στον τόπο μας είναι θησαυρός. Τραγανά, αρωματικά. Αυτά τα κρατάς και για τον χειμώνα, να θυμάσαι το φθινόπωρο.
Και η ελιά… θέλει χέρι και υπομονή. Δεν είναι για βιαστικούς.
Το φθινόπωρο σε μαθαίνει να κρατάς και να εκτιμάς.
Ο Χειμώνας – που μαγειρεύεις για να ζεσταθείς
Τον χειμώνα αλλάζουν τα πράγματα.
Δεν θα βρεις ντομάτες της προκοπής, ούτε μελιτζάνες.
Και δεν τις ζητάς κιόλας.
Τότε θες λάχανα, κουνουπίδια, όσπρια, σούπες.
Πορτοκάλια, μανταρίνια, λεμόνια… αυτά σε κρατάνε.
Και να θυμάσαι:
Δεν τρώμε γεμιστά τον χειμώνα. Περιμένουμε.
Γιατί το φαγητό θέλει την ώρα του. Όπως όλα.
Ο χειμώνας είναι για απλότητα και ζεστασιά.
Και να σου πω το πιο σημαντικό…
Μην εμπιστεύεσαι μόνο τα μάτια σου.
Βάλε τη μύτη σου να δουλέψει.
Το καλό φρούτο μυρίζει.
Η καλή ντομάτα τη νιώθεις πριν τη δοκιμάσεις.
Μύρισέ τα πριν τα πάρεις.
Αν δεν σου πουν τίποτα… δεν έχουν τίποτα να δώσουν.
Και μην ξεγελιέσαι από το “υπάρχει όλο τον χρόνο”.
Η γη δεν τα δίνει όλα μαζί.
Κι ό,τι δίνεται με το ζόρι… δεν έχει νοστιμιά.
Να τρως στην εποχή.
Να μαγειρεύεις με αυτό που έχει η γη εκείνη τη στιγμή.
Έτσι θα μάθεις τη γεύση την αληθινή.
